Verkent herinnering en identiteit door archiefmateriaal van haar vader te transformeren tot nieuwe beelden.
ALLES VERGETEN
Dit werk “alles vergeten” vertrekt vanuit het thema “lijden” en verwijst naar de stille, langzame ontwrichting die gepaard gaat met de ziekte van Alzheimer. Een zorgvuldig bewaard portret uit het verleden, een fragment van een leven dat ooit volledig en herkenbaar was.
Een briefkaart met stempel, adreslijnen en sporen van verzending. Waar een identiteit zou moeten zijn, blijft enkel een drager van communicatie over waarvan de inhoud onleesbaar is geworden.
De briefkaart fungeert hier als metafoor voor het geheugen. Zoals post door tijd en afstand reist, zo bewegen herinneringen zich door een mensenleven. Bij Alzheimer raakt deze route verstoord. De bestemming verdwijnt, namen vervagen, gezichten lossen op. Wat overblijft zijn fragmenten.
De bloemen in de handen van de vrouw benadrukken tegelijk zorg, kwetsbaarheid en afscheid. Ze verwijzen naar tederheid, maar ook naar vergankelijkheid.
Door archiefmateriaal en oude beelden samen te brengen, onderzoekt Mieke Vanden Eynde hoe identiteit langzaam kan verschuiven van aanwezigheid naar afwezigheid. Het lichaam blijft bestaan, maar het verhaal erachter raakt gefragmenteerd.
Het lijden waar dit werk naar verwijst is daarom niet alleen fysiek, maar vooral existentieel: het verlies van connectie en van de herkenning door anderen.